Centrale Huisvesting

De voorgeschiedenis

De verschillende afdelingen van onze gemeente zijn in een groot aantal panden gehuisvest. Er wordt al vanaf de fusie gesproken over centrale huisvesting. Het is in de vorige raadperiode niet gelukt de benodigde stappen te zetten. In het coalitieakkoord is afgesproken dat nu snel, binnen 6 maanden, een besluit moet worden genomen over centrale huisvesting en dat het nieuwe college daartoe twee varianten zal uitwerken en met een advies aan de gemeenteraad zal voorlegen. De twee varianten zijn uitbouw van het huidige stadskantoor in Leidschendam en een variant die gebruik maakt van een bestaand gebouw.   => Meer

Het Raadsvoorstel

Het college heeft de twee varianten op een reeks van aspecten met elkaar vergeleken en adviseert de gemeenteraad variant A (aanbouw aan het huidige stadskantoor) verder uit te werken. Op dinsdag 14 december wordt van de gemeenteraad overigens alleen een principebesluit gevraagd t.b.v. het verder uitwerken van een voorkeursvariant gevraagd, geen definitief besluit. Na het uitwerken van de voorkeursvariant is de gemeenteraad midden volgend jaar opnieuw aan zet.   => Meer

Het principebesluit: een echte keuze

Het gaat bij de keuze voor de voorkeursvariant om de afweging van tal van factoren die bij lange na niet allemaal in geld kunnen worden uitgedrukt. In de huidige fase zijn de afwegingen nog eens extra lastig omdat het om een complex van juridische redenen helaas niet mogelijk is te beschikken over harde, op concrete aanbiedingen gebaseerde, gegevens en een in detail uitgewerkte economische onderbouwing. Veel onzekerheden over met name de financiële consequenties en risico's van de twee varianten, en daarmee veel vragen waar de fracties mee worstelen, vinden hun oorsprong in deze beperking.

 

Het komt dus aan op een echte afweging van plussen en minnen. Het is geen simpele optelsom en daarmee is het ook een politieke afweging, een echte principekeuze. Iedereen heeft zijn eigen belangen en prioriteiten, maakt zijn persoonlijke afwegingen en kiest zijn eigen risico's. Het is dan ook een illusie te denken dat iedereen tot de zelfde conclusie komt. Toch moet er uiteindelijk worden gekozen.

 

Het principebesluit van Merel en Daan

Het standpunt van D66

Voor D66 zijn de belangrijkste afwegingen bij het maken van een principekeuze:

• risicobeheersing m.b.t. proces, tijd en geld
• het behoud van eigen regie op de realisatie
• beheersing gevolgen voor de omgeving
• draagvlak in de gemeente, onder de ambtenaren, in het college
• dat we nu echt verder kunnen

 
Alles overwegende kan D66 zich vinden in het voorstel van het college om als vervolgstap variant A verder uit te werken.
 

Zwaarwegende factoren 
Voor D66 weegt zwaar:

• dat de OR positief heeft geadviseerd over de keuze voor variant A
• dat Fakton en Brink tot eensluidend advies voor het verder onderzoeken van variant A zijn gekomen
• dat de gevolgen voor de gemeente van onverhoopt moeten afhaken bij variant A veel minder schadelijk en kostbaar zijn dan bij variant B
• dat we nu snel een oplossing gaan realiseren voor een probleem dat ons al vele jaren verlamt
• dat we het geduld van de ambtenaren nu niet langer op de proef hoeven te stellen
• dat we invloed behouden op de uitstraling van de buurt
• dat parkeerdruk niet toeneemt
• dat de villa behouden blijft
• dat we niet vastzitten aan onverkoopbare panden en/of het risico van leegstand en dus dubbele kosten
• dat de financiële risico's beperkt een beheersbaar zijn
• dat we nu een besluit nemen voor een verdere uitwerking en geen onomkeerbare stap maken en blanco cheque afgeven
  

Gedraaid?

In het verkiezingsprogramma was D66 was tegen aanbouw in het Raadhuiskwartier en in de kieswijzer nog voor het huren van een bestaand pand. Hoe zit dat?

 

T.a.v. het huren van een bestaand kantoorpand heeft D66, ook in de kieswijzer, duidelijk aangegeven "mits juridisch haalbaar". Nu de externe juridische adviseurs van de gemeente zich nadrukkelijk tegen een huurvariant hebben uitgesproken, zou het onverstandig en onverantwoord zijn dit als voorkeursvariant te kiezen.

De redenen voor onze bezwaren tegen de oorspronkelijke plannen voor aanbouw in het Raadhuiskwartier hadden te maken met de gevolgen voor de wijk: toenemende parkeerdruk, verlies van de 'villa', overlast. Deze bezwaren zijn allemaal weggenomen met de toezeggingen en garanties in het huidige voorstel. 

Als de gemeente de panden in het Raadhuiskwartier zou verlaten zijn die zekerheden er niet meer, met alle risico's voor de verkeers-/parkeerdruk, de villa en overlast van dien. Niets staat een nieuwe eigenaar in de weg om te gaan ver-/aanbouwen; het staat namelijk al in de bestemmingsplannen. Om over de impact op de wijk van een eventuele langdurige leegstand maar niet te spreken.

Iedereen heeft zijn eigen belangen en prioriteiten, maakt zijn persoonlijke afwegingen en kiest zijn eigen risico's. We hebben dan ook niet de illusie dat iedereen tot de zelfde conclusie komt. Toch moet er uiteindelijk gekozen worden.

Kortom, in het huidige, nieuwe voorstel zijn de meeste van onze vroegere bezwaren weggenomen. Tegelijkertijd zijn de risico's van het alternatief evident en aanzienlijk. Als wij hiervoor de ogen sluiten en blind vasthouden aan eerdere standpunten, dan zouden wij de wijk en de gemeente een slechte dienst bewijzen. D66 is bij uitstek niet dogmatisch en staat open voor nieuwe informatie en inzichten. En als je nooit van mening verandert, heb je ook nooit wat geleerd.