Hoe het zo gekomen is

De samenvoeging van de gemeente Leidschendam en de gemeente Voorburg heeft grote invloed gehad op het ambtelijk apparaat en zijn huisvesting. De verschillende onderdelen zijn in een groot aantal panden gehuisvest. Een situatie die kan leiden tot het langs elkaar heen werken van de ambtenaren. Dit is nadelig voor de burger. Daarnaast zijn de kosten van het aanhouden en onderhouden van zeven panden zeer hoog en worden alleen maar hoger, te meer daar er groot onderhoud nodig is en kosten moeten worden gemaakt om aan (arbo)wetten & regels te kunnen voldoen. Alleen al daarom is dringend een besluit nodig over de huisvesting van de gemeente.

 
Er wordt al vanaf de fusie gesproken over centrale huisvesting. Het is in de vorige raadperiode niet gelukt de benodigde stappen te zetten om dit dossier verder te brengen. Zonder naar wie dan ook te wijzen ontbraken twee belangrijke stappen. Dat waren een eensluidend advies van het college en een principekeuze van de Raad voor een variant. In de afgelopen verkiezingen hebben alle partijen in hun verkiezingsprogramma’s hun opvattingen en voorkeuren gegeven voor een oplossing.

 
Tijdens de daarop volgende coalitieonderhandelingen hebben de partijen hun opvattingen en voorkeuren op tafel gelegd. Alle partijen waren het er over eens dat het onverantwoord en verkwistend zou zijn het besluit opnieuw vier jaar uit te stellen. Een compromis was noodzakelijk en dat betekent 'you move to me and I move to you'. Met als resultaat de tekst in het coalitieakkoord:

 
Er moet nu snel, binnen 6 maanden, een besluit genomen worden over Centrale huisvesting. Het nieuwe college zal daartoe twee varianten verder laten uitwerken, nl. de variant met uitbouw van het huidige stadskantoor in Leidschendam, en een variant die gebruik maakt van een bestaand gebouw. Op basis van dat verdere onderzoek streeft het nieuwe college naar een eensluidend advies, waarna de raad kan besluiten.

 
Op 7 september j.l. is de Raad akkoord gegaan met een procesvoorstel van het college "....eerst een principebesluit te nemen over welke variant de voorkeur heeft, ook al zijn op dat moment niet alle vragen te beantwoorden. Er wordt daarbij zoveel (mogelijk) uitgegaan van wat er op dit moment bekend is aan gegevens." Het karakter van een principebesluit betekent ook "Er wordt niet om een vrijbrief gevraagd. Ieder besluit moet passen binnen financiële kaders." Na de verdere uitwerking van de voorkeursvariant besluit de raad over het definitieve voorstel.

Terug